ಬಣ್ಣದ ಮೋಹದ ಶುಕ್ರಿ : Shukri

ಸಿನೆಮಾ ಹುಚ್ಚಿನ ಮನೆಗೆಲಸದ ಶುಕ್ರಿ ಹೇಳದೇ ಕೇಳದೇ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋದದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಆಕೆಯ ಗೆಳೆತನ, ಬಣ್ಣದ ಮೋಹ ನಾನಾ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ, ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಶುಕ್ರಿ ಕೊನೆಗೂ ಸಿಕ್ಕಳಾ?

“ಶುಕ್ರಿ ಬಂದಿದೆನ್ರಾ ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲಿ?” ಎನ್ನುತ್ತಾ ದೇವಿ ವಿಚಿತ್ರ ಚಹರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಎಲ್ಲೇ ಅವಳು? ನಿನ್ನೆ ಬರ್ಲೆ ಇಲ್ವಲೆ? ಒಂದ್ ಕೆಲ್ಸನೂ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ? ನಿನ್ನೆ ಪಾತ್ರೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಮನೆ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ನಾನೇ ಮಾಡ್ಕಂಡೆ. ಅದ್ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಫಿಸಿಗ್ ಅರ್ಧ ದಿವ್ಸ ರಜೆ ಹಾಕ್ಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲೇ? ಎಂದು ವಾಪಸ್ ದೇವಿಗೆ ದಬಾಯಿಸಿದ್ದೆ. ಆದ ಕತೆ ಇಷ್ಟು. ಮೊನ್ನೆ ಸಂಜೆಯಿಂದ ಶುಕ್ರಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವಳ ತಾಯಿ ದೇವಿ ಕೇರಿಯೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿ ಮುಗಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಶುಕ್ರಿ ದಿನವೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಸ ಮುಸುರೆ ಅದು ಇದು ಎಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಬಂದು ಮುಗಿಸಿಕೊಟ್ಟು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಊಟ ಮಾಡಿ, ರಾಮ ನಾಯ್ಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ 5 ಗಂಟೆಗೆಲ್ಲ ಮನೆ ಸೇರುವದು ದಿನಚರಿ. ಮೊನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯೋ ಯಾರದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಹುಚ್ಚಿನ ಹುಡುಗಿ ಕುಳಿತಿರಬೇಕೆಂದು ಹೆಚ್ಚು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ದೇವಿ ಮೀನುಸಾರು, ಗಂಜಿಯೂಟ ಮುಗಿಸಿದ್ದಳು. ಆಗ ಸಣ್ಣಗೆ ಎದೆ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕೇಳತೊಡಗಿದ್ದು, ಈಗ ಬೆಳಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿತ್ತು ಸವಾರಿ.

“ರಾಮ ನಾಯ್ಕರ ಮನೆಲ್ಲಿ ಕೆಳಿದ್ಯೆನೆ?”
“ಹೌದ್ರಾ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಂಜೀಗೆ ಯಾವಗ್ನಂಗೆ ಹೊಂಟಿತ್ತನ್ತ್ರಾ, ಎಲ್ಲಿಗ್ ಹೋಗಿರುದ್ರಾ ಈ ಹುಡ್ಗೀ? ಮತ್ತೆ ಯಾರೆನ್ತರೂ ಮಾಡೀರೆ, ಅಮ್ಮ ಎಂತ ಮಾಡ್ಲರಾ….” ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಹೋ ಎಂದು ಅಳತೊಡಗಿದಳು.

ತಡಿಯೇ, ಈಗಲೇ ಎಂತ ಅಳ್ತೀ? ನಾ ಇವ್ರಿಗೆ ಹೇಳಿ ನೋಡ್ತೆ ಹುಡುಕ್ವಾ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದರೂ, ನಂಗೂ ಚಿಂತೆಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು, ಈ ಮಳ್ಳು ಹುಡುಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಳೋ ಏನೋ ಎಂದು ದುಗುಡವಾದರೂ ಜೊತೆಗೇ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿತು ನಾಳೆಗೆ ಮನೆಗೆಲಸಕ್ಕೆ ಯಾರು? ಅಲೆ ದೇವಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೇರಿಲ್ಲಿ ಯಾರಾರೂ ಇದ್ರೆ, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಾಳೆ ದಿನ ನೀನೆ ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೋಗು ಮಾರಾಯ್ತಿ, ಇಲ್ದಿದ್ರೆ ಸಂಭಾಳ್ಸುಕ್ಕಾಗ, ತಲೆಕೆಡಿಸ್ಕಬೇಡ, ಶುಕ್ರಿ ನಾಳೀಕ್ ಬರೂದ್ ಬಿಡು ಎಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹ್ನೂ ಅನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಲುಗಿಸಿ ಗೇಟಿನತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಳು ಸುಮನ.

ಶುಕ್ರಿ ಸುಮಾರು ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷದ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಒಕ್ಕಲರ ಹುಡುಗಿ. ಅವರ ಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಎನ್ನುವಂತ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಹುಡುಗಿ. ಜೊತೆಗೆ ಅಲಂಕಾರದ ಹುಚ್ಚು ಬೇರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದ್ದಳು. ವಾರವಿಡೀ, ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಅವಳಿಗೆ ರವಿವಾರ ರಜೆಯ ದಿನ. ಪ್ರತಿ ರವಿವಾರವೂ ತಪ್ಪದೆ ಸಿನಿಮಾ ಥೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಜರ್. ಅವಳಿಗೆ ಸಿನಿಮಾದ ಕತೆಗಿಂತಲೂ, ಹೀರೋಯಿನ್ ಬಟ್ಟೆಬರೆ, ಅಲಂಕಾರ, ಕೇಶವಿನ್ಯಾಸ, ಬಳೆ, ಸರ, ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಚಕಪಕ ಡೀಟೆಲ್ಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ. ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಸಿ ಮಾರನೆ ದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಂದವಳು, ಇಡೀ ದಿನ “ಅಮ್ಮ, ಹೀರೋಹಿಣಿ ಎಷ್ಟ್ ಚಂದ ಇತ್ರಾ? ಹೊಸಾ ನಂನಿ ಸೀರೆ ಉಟ್ಕನ್ಡಿತ್ರಾ, ಒಂದ್ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟ್ ಚಂದ ಚಪ್ಪಲ ಹಾಕಂಡಿತ್ರಾ” ಇದೆ ಬಗೆಯ ವರದಿಗಳು. ಸಿನೆಮ ಕತೆ ಎಂತದೆ? ಎಂತ ಸಿನೆಮಾನೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ “ಎಂತದೋ ಇತ್ರಾ, ಕತೆ ಸಮ ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿಲ್ರಾ, ಅದು ಬಿಟ್ಟಾಕಿ, ನೀವು ಸೇಲೀಮ್ಕೆ ಹೋಗಬರ್ರ, ಹೊಸ ಹೀರೋಹಿನಿರಾ….” ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೀರೋಯಿನ್ಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಅವಳ ಮಾತು. ತನ್ನ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ, ಬರೀ ಬಳೆ, ಕ್ಲಿಪ್ಪು, ರಿಬ್ಬನ್, ಪೌಡರ್ ಎಂದು ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲೇ, ಅವಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಕೌಂಟ್ ತೆಗೆಸಿ, ಅವಳ ಸಂಬಳದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು, ಖಾತೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ, ಅರ್ಧವನ್ನಷ್ಟೇ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವಿಗೂ ಸಮಾಧಾನ, ನಾಳೆ ಅವಳ ಮದುವೆಗಾದರೂ ಆಯಿತು ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವ ದುಡ್ಡು ಎಂದು.

ಈ ಶುಕ್ರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಬಗೆಯ ಒಕ್ಕಲರ ಹೆಸರಾದ ಶುಕ್ರಿ ಎಂಬುದರ ಬಗೆಗಿನ ಅಸಮಾಧಾನ. ಈಗೀಗ, ಅವಳ ವಾರಗೆಯ ಹುಡುಗಿಯರಿಗಿರುವಂತೆ ಮಾಲಿನಿ, ಶಾಲಿನಿ, ಮಂಜುಳಾ, ರೂಪಾ ಎನ್ನುವಂತ ಹೆಸರಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, “ನನ್ಗೆಂತ ನಮ್ಮಜ್ಜಿ ಹೆಸರಿಟ್ಟೀರೋ ಏನೋ” ಎಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಲುಬುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೋದ ತಿಂಗಳು, ಮಗ ಸೊಸೆ ಅಮೆರಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದಾಗ ಸೊಸೆಯ ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಂಡು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸೊಸೆ ಇವಳನ್ನು, ಶುಕ್ರೀ, ಬಾರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಂದು ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ, ಮುಖ ದುಮ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು “ಸಣ್ಣಮ್ಮ, ನೀವು ಶುಕ್ರಿ ಅನ್ಬ್ಯಾಡ್ರ” ಎಂದಿದ್ದಳು. ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆಂತ ಶಕೀರಾ ಎನ್ಬೇಕೆನೆ. ನಿನ್ನೆಸ್ರು ಶುಕ್ರಿ ಅಲ್ವನೆ ಎಂದು ಸೊಸೆ ನುಡಿದಾಗ, ಅಡಿಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನಗೆ ನಗು. ಅವಳು, ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಣ್ಣದ ಹೇರ್ಬ್ಯಾನ್ಡ್, ಒಂದು ನೆಲ್ಪಾಲಿಶ್, ಲಿಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ಕನ್ನು ಇವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಶುಕ್ರಿ ಮುಖ ಊರಗಲವಾಗಿತ್ತು. ಅವತ್ತಿಂದ ನನ್ನ ಸೊಸೆ ಇವಳ ಫೆವರಿಟ್ ಪರ್ಸನ್. ಅವರು ವಾಪಸ್ ಹೋದಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು, “ಮತ್ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀರು ಸಣ್ಣಮ್ಮ” ಎಂದು.

ಇದೆ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳಗಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು, ಸುಮನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗಿದ್ದ ಮನೋಹರ್ “ಸುದ್ದಿ ಗೊತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಲೇ ಒಳಬಂದರು. ಶುಕ್ರಿ ಕತೆ ಇವರಿಗೆ ಇಷ್ಟುಬೇಗ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಲೇ ದೋಸೆ ಹುಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುಮನ ಕಾವಲಿಸಟ್ಟುಗವನ್ನು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ ಹೊರಬಂದಾಗ, ಮನೋಹರ್ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಬೇರೆ. “ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ್ಯೇನೆ? ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ, 2 ಆಭರಣದಂಗಡಿ, 3 ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ದರೋಡೆಯಾಗಿದೆ! ಒಂದು ಆಭರಣದಂಗಡಿಯ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಬೀಟ್ ಪೋಲೀಸರಿಬ್ಬರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. 4-5 ಜನ ಇದ್ದರಂತೆ ಒಂದು ಏಕೆ-47 ಬೇರೆ ಇತ್ತಂತೆ.” ದರೋಡೆಯ ಕತೆ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುವಾಗಲೂ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರಿಂದ ಶುಕ್ರಿ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಆದರೆ, ತಟ್ಟೆ ತೊಳೆದುಬಿಡಿ ಶುಕ್ರಿ ಇವತ್ತು ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಾಗ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಯಿತು, ಒಹ್ ಇವರಿಗೆ ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು. ಶುಕ್ರಿಯ ನಾಪತ್ತೆಯ ವಿಷಯ ಹೇಳಿ, ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಹೋಗಿ. ನೀವು ಹೇಳಿದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಬಹುದು.

“ಅಯ್ಯೋ ಆ ಮಳ್ಳು ಹುಡುಗಿ ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ನೆಂಟರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿರಬೇಕು, ಮನೆಲ್ಲಿ ಜಗಳವಾಯಿತೋ ಏನೋ, ಬರ್ತಾಳೆ ಬಿಡು, ಈಗ ಅವರೆಲ್ಲ ದರೋಡೆ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿರ್ತಾರೆ, ಇದೆಂತ ವಿಷಯನೇ, ಇನ್ನೊಂದ್ ನಾಲಕ್ಕು ದಿನ ಆದರೂ ಬರದೆ ಇದ್ರೆ ಹೇಳಿದರಾಯಿತು” ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಇದೆ ಸರಿ ಎನ್ನಿಸಿ ಸುಮನಳೂ ತಯಾರಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೊರಟಳು. ಆ ದಿನವಿಡೀ ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಬರೀ ದರೋಡೆಯದೆ ಸುದ್ದಿ. ನಿಜವೆಷ್ಟೋ, ರೆಕ್ಕೆಪುಕ್ಕ ಹಚ್ಹ್ಚಿದ್ದೆಷ್ಟೋ? ಸಂಜೆಯಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಇವೆಲ್ಲ ಆಗಿ ಈಗ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾಗಿದೆಯೇನೋ, ಶುಕ್ರಿಯ ಪತ್ತೆ ಹತ್ತಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆಲಸಕ್ಕೆ ಒಕ್ಕಲ ಕೇರಿಯಿಂದಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಚುರುಕು ಹುಡುಗಿ. ಎಸ್ಸೆಲ್ಸಿವರೆಗೆ ಓದಿದವಳು. ಗದ್ದೆ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ಬೇಡ ಎಂಬ ಬಿಗುಮಾನ. ಅದಕ್ಕೆ ಚೂರುಪಾರು ಮನೆಗೆಲಸವಾದರೆ ಸರಿ ಎಂದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಆವಾಗಾವಾಗ ದೇವಿ ಬಂದು ಎಂತಾರೂ ತಿಳೀತ್ರ ಅಮ್ಮಾ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವತ್ತು ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮನೋಹರ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಗುಡದಿಂದ ಕೂತಿದ್ದರು.

“ಎಸ್ಆಯ್ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಒಂದ್ಸಲ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಅಂತ. ಹೋಗಿದ್ದೆ . ಆ ದರೋಡೆಕೋರರ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿದೆಯಂತೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಹುಡಿಗಿ ಆಗಲೇ ಅಲ್ಲವ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು?” ಅಂದರು. “ನಿಮಗೆ ತಲೆ ಸರಿ ಇದೆಯೇನ್ರೀ? ಆ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ತಲೆ ಸರಿ ಇದೆಯೇನ್ರೀ?”

ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳು, ಆ ಗುಂಪಿನ ಮುಂದಾಳು ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನಂತೆ, ಏಕೆ-47 ಅವನತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು. ಸೈನ್ಯದ್ದು ಅದು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ನಡತೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಸಸ್ಪೆಂಡ್ ಮಾಡಿದ್ದರಂತೆ. ಇಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಹುಡುಗನಂತೆ ಮಾರಾಯ್ತಿ ಅವನು! ಶುಕ್ರಿಯ ನೆಂಟರ ಪೈಕಿಯ ಊರಿನವನು!

ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿ ಹೇಗೆ ಸಂಬಂಧಾರೀ?

ಅಲ್ವೇ? ಈ ಶುಕ್ರಿಗೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೂ ಹೇಗೋ ಫ್ರೆಂಡ್ಶಿಪ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಎಂದು ಪುಸಲಾಯಿಸಿರ್ಬೇಕು. ಈ ಮಳ್ಳಿ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿರ್ಬೇಕು ಆ ಜಾಲದಲ್ಲಿ.

ಅಯ್ಯೋ ನಿಮ್ಮ ಲಾಯರ್ ಬುದ್ಧಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ? ಬೇಡದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡುವುದೇ ಸೈ ಅದು.

ನೀವೆಲ್ಲ ಏನೇ ಹೇಳಿ, ನಾನಂತೂ ನಿಮ್ಮ ವಾದವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಶುಕ್ರಿಗೆ ಅಂತ ಗೆಳೆತನ ಇದ್ದರೆ ಆ ಬಾಯ್ಬಡುಕಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಎಂದು ಸುಮನ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದರೂ ಮನಸ್ಸು ನೋವು ಭಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಇವರ ಲಾಜಿಕ್ ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ? ಪಾಪ ಆ ಹೆಣ್ಣುಹುಡುಗಿ ಎಷ್ಟು ಮೋಸಹೊದಳೊ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವಳು ಹಾಗೆ ಓಡಿಹೊಗಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ಇಬ್ಬರೂ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಒಕ್ಕಲರೆ. ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಛೆ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸರ ಬಳೆ ಎಂದು ಓಡಾಡುವ ಹುಡುಗಿ ಏನಾದರೂ ಹುಚ್ಚು ಆಸೆಗೆ ಮರುಳಾದಳೆ? ಹಾಗೆಂದು ಇಂತ ಅಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವಂತ ಮನಸ್ಸಿನವಳಂತೂ ಅವಳಲ್ಲ. ಖಂಡಿತ ಅವಳಿಗೂ ಈ ದರೋಡೆಕೊರರಿಗೂ ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತರ್ಕ ವಿತರ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸಮಧಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೂ ದೇವಿಗೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು. ನಿನ್ನ ಹುಡಿಗಿ ಸಿಕ್ಕರೂ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂತಲೇ? ಸಿಕ್ರೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರ್ತಾಳೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂತಲೇ? ಅಯ್ಯೋ ದೇವ್ರೇ ಇದು ಸುಳ್ಳಾಗಲಿ. ಅವಳು ಹೀಗೆ ಸಿಗುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಲ್ಲೋ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ ಎನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಇದಾಗಿ ಸುಮಾರು ಐದಾರು ತಿಂಗಳಾಗಿರಬಹುದೇನೋ. ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯ ದರೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮೇಜರ್ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಏನೂ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಭಾನುವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಈ ಹೊಸ ಕೆಲಸದ ಹುಡುಗಿ ಓಡೋಡಿ ಬಂದಳು. ಏನೇ, ರಜೆ ಅಲ್ವೇನೆ ಇವತ್ತು, ಈಗೆಂತಬಂದ್ಯೇ?

ಪಿಚ್ಚರಿಗ್ ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ನಿಮ್ಮನೀಗೆ ಓಡ ಬಂದೆ.
ಅಂಥಾದ್ದೇನ್ತಾಯ್ತೆ?
ನೀವು ಹೋಗಿ ಒಂದ್ ಸರ್ತಿ ನೋಡ್ಕಂಬನ್ನಿ ಖರೆ ಹೇಳ್ತೆ, ಆ ಹುಡುಗಿ, ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿನೆಯ.
ಎಂತದೆ? ತಲೆಬುಡ ಇಲ್ಲ ಸಮ ಬಿಡ್ಸಿ ಹೇಳೇ.
ಪಿಚರ್ ಹೀರೋಯಿನ್ ಗೆಳತಿ ಆಕ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ ಹುಡುಗಿ ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿನೆಯ.
ನಿನ್ನ ತಲೆ, ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲರೂ ಈಗಿತ್ಲಾಗೆ ಶುಕ್ರಿ ಹಾಂಗೆ ಕಾಣ್ತೀರು ಬಿಡು.
ಇಲ್ಲ ಅಮ್ಮ, ನೀವು ಒಂದ್ ಸರ್ತಿ ಹೋಗಿ ನೋಡ್ಕಂಬನ್ನಿ. ದೇವರಾಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತೆ. ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿನೆಯ ಥೇಟ್.

ಪವ್ಡರ್, ಮೇಕಪ್ಪಿನ ಹುಚ್ಚು ಹತ್ತಿದ ಹುಡುಗಿ ಸೀದಾ ಸಿನಮ ಸೇರಿಕೊಂಡಳೆ? ಇರಲಿ, ಇವತ್ತೇ ರಾತ್ರಿ ಶೋಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡುವ ಎಂದುಕೊಂಡು ಮನೋಹರ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸಿನಿಮಾವಂತೆ ತುಂಬಾ ದಿನವಾಯಿತು ಹೋಗಿಬರುವ ಎಂದಳು. ಸರಿ, ಹೇಗೂ ಭಾನುವಾರ, ನಡಿ ಎಂದು ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಇವಳಿಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಆತಂಕ. ಆ ಹುಡುಗಿ ಯಾರು, ತನಗೆ ಗುರುತು ಹತ್ತುವುದೋ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶುಕ್ರಿ ತರಾ ಕಾಣುವಳೊ? ಸಿನಿಮಾ ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಕತೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ಒಂದು ಚೂರು ತಲೆಗೆ ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಹೌದು, ಅದು ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿಯೇ ಸೈ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಪಾಲಿಶ್ಡ್ ಆಗಿ ಕಾಣುವುದು, ಮಾತನಾಡುವುದು, ಶುಕ್ರಿ ಹೌದಾ? ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಬರುವಾಗ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದಳು, ಆ ಹುಡುಗಿ, ಅದೇ, ಆ ಫ್ರೆಂಡ್ ರೋಲ್ ಮಾಡಿದವಳು ಥೇಟ್ ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿ ಹಂಗೆ ಇದ್ದಳು ಅಲ್ವ? ಮನೋಹರ್ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟರು. “ನಿಂಗೆ ಚಸ್ಮ ನಂಬರ್ ಚೇಂಜ್ ಆಗಿದೆ, ನಾಳೆ ಹೋಗಿ ಸರಿ ಮಾಡಿಸ್ಕೋ.”

ಹೌದು, ಈ ಶುಕ್ರಿ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಏನೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಮಳೆ, ಮಂಜು , ಮಿಂಚು ಎನ್ನುವ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಬರತೋಡಗಿದ ಮೇಲೆ ಈ ಕಡೆಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಶೂಟಿಂಗ್ ತಂಡ ಬರುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಯಾಣ, ಗೋಕರ್ಣದ ಬದಿಗೆ ಬಂದವರು, ಇಲ್ಲಿನ ಬೀಚಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೋ ಏನೋ, ಇವಳೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಳೋ ಏನು ಕತೆಯೋ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳೇನೋ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಮಾತಿಗೆ, ಬಟ್ಟೆಗೆ ಮರುಳಾಗಿ, ಮರುಳು ಹುಡುಗಿ. ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.

ಮಾರನೆ ದಿವಸ ಸಂಜೆ ದೇವಿ ಕುಣಿಯುತ್ತ ಬಂದಳು. ನನಗೆ ಸುಳಿವು ಹತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಪಿಚ್ಚರ್ ನೋಡೀರಿ? ನಮ್ಮ ಶುಕ್ರಿ ಸಿಲೀಮ್ ನಟಿ ಆಗೀದು ಅಂದು ಮುಖ ಊರಗಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು. “ಹೌದು ನಂಗೂ ಹಂಗೆ ಕಂಡ್ತು. ಅದು ಶುಕ್ರಿನೆ ಇರುದು. ಯಾವ್ದಕ್ಕೂ ಸರಿ ವಿಚಾರಿಸುವಾ” ಎಂದೆ. ಆ ಎರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಒಕ್ಕಲಕೇರಿ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿ ಮುಗಿಸಿತ್ತು. ಶುಕ್ರಿ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಟಾಕೀಸ್ ಓನರ್ ರಾಯ್ಕರನಂತೂ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಹೇಗೋ, ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಂತೂ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಜೋರಾಗಿರ್ಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮನೋಹರ್ಗೆ ನಗುವುದೊಂದೇ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು.

ಈಗ ಒಕ್ಕಲಕೇರಿಯಿಂದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೂರಟಿದ್ದಾರಂತೆ, ಗಾಂಧಿನಗರದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ರಿ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಎಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹುಡುಗಿ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದಳು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಫೋನ್ ಬಂತು, ಮೇಡಂ ಆ ದರೋಡೆಕೋರರ ಗುಂಪು ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದೆ. ಅವರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯೂ ಇದ್ದಾಳೆ, ನೀವು ಒಂದ್ಸರ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಆ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವ ಹುಡುಗಿ ಮನೆ ಜನ ಯಾರಾದ್ರೂ ಇದ್ರೆ ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡಬನ್ನಿ, ಫೊಟೊ ಇದೆ, ಗುರ್ತು ಸಿಗ್ತದ, ಅದೇ ಹುಡುಗಿಯೋ ನೋಡಿ ಹೋಗಿ ಎಂದರು. ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಫೋನಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ. ಮನೋಹರ್ಗೂ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಮಾರನೆ ದಿನ ಒಕ್ಕಲಕೆರಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಶುಕ್ರಿಯ ಅಣ್ಣ, ದೇವಿಗೆ, ಶುಕ್ರಿ ಸಿಗ್ಲಿ ನಿಮಗೆ, ಬರೀ ನಟಿ ಅಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ಹೀರೋಯಿನ್ ಆಗ್ಲಿ, ನಾ ಕೇಳ್ದೆ ಹೇಳು ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ. ಶುಕ್ರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅಕೌಂಟಿನ ಹಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಇದೆಲ್ಲ ಶುಕ್ರಿ ದುಡಿದದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಅವಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಿಬಿಡಿ ಎಂದು ಕೊಟ್ಟು, ಅವರ ಬಸ್ ಖರ್ಚಿಗೆಂದು ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಹಣಾ ಕೊಟ್ಟೆ.
* ವೈಶಾಲಿ ಹೆಗಡೆ

Advertisements

About sujankumarshetty

kadik helthi akka

Posted on ನವೆಂಬರ್ 5, 2010, in ಕತೆ, ಸಣ್ಣ ಕಥೆ and tagged . Bookmark the permalink. ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: