Category Archives: ಭಾವಸಂಗಮ

ಅಂತಃಪುರ ಗೀತೆಗಳು – ಏನೀ ಮಹಾನಂದವೇ – ಡಿ.ವಿ.ಜಿ

ಏನೀ ಮಹಾನಂದವೇ ಓ ಭಾಮಿನಿ
ಏನೀ ಸಂಭ್ರಮದಂದವೇ ಬಲು ಚಂದವೇ ||
ಏನೀ ವೃತಾಮೋದ ಏನೀ ಮುರಜ ನಾದ
ಏನೀ ಜೀವೋನ್ಮಾದ ಏನೀ ವಿನೋದ ||

ಢಕ್ಕೆಯ ಶಿರಕೆತ್ತಿ – ತಾಳಗೋಲಿಂ ತಟ್ಟಿ
ತಕ್ಕಿಟ ಧಿಮಿಕಿಟ – ತಕಝಣುರೆನಿಸಿ ||
ಕುಕ್ಕುತೆ ಚರಣವ – ಕುಲುಕುತೆ ಕಾಯವ
ಸೊಕ್ಕಿದ ಕುಣಿತವ – ಕುಣಿವೆ ನೀನೆಲೆ ಬಾಲೆ ||

ಆರು ನಿನ್ನೆಯ ಹೃದಗಾರದೆ ನರ್ತಿಸಿ
ಮಾರ ಶೂರತೆಯ ಪ್ರಕಾರಿಸುತಿರ್ಪನ್ ||
ಸ್ಮೇರವದನ ನಮ್ಮ ಚೆನ್ನಕೇಶವ ರಾಯ
ಓರೆಗನ್ನಿಂ ಸನ್ನೆ ತೋರುತಲಿಹನೇನೆ ||

Advertisements

ಸಂಜೆ ಹಣ್ಣಾಗಿ

ಸಂಜೆ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಬಿಸಿಲು ಹೊನ್ನಾಗಿ
ಕರಿಮುಗಿಲು ತುದಿ ಮಿಂಚಿ ಜರಿಸೀರೆಯಾಗಿ
ನೀಲಿ ನೀರಲಿ ತೇಲಿ ಚಂದ್ರಾಮ ಬಂದ
ಬಸವಳಿದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೆಲುವ ತಂದ

ಕಣ್ಣು ಹಾರಿಸಿ ಸೊಕ್ಕಿ ನಕ್ಕವೋ ಚುಕ್ಕಿ
ವಭದಲ್ಲಿ ತೇಲಿದುವು ಹಾಯಾಗಿ ಹಕ್ಕಿ
ಕಡಲ ಮೈಮೇಲೆ ಅಲೆಸಾಲು ಮಾಲೆ
ಕಣ್ಣನ್ನೆ ಸೋಲಿಸಿ ಕಾಮಧನುಲೀಲೆ

ಮರಮರದಿ ಹಕ್ಕಿ , ಒಳಗೆ ಸುಖ ಉಕ್ಕಿ
ಮಾತಿರದ ಸಂಗೀತ ಗಾಳಿಯಲಿ ಬಿತ್ತಿ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ದನಿಯೇ ಜೇನಿನ ಹನಿಯೇ
ಬುವಿಯಾಯ್ತು ಗಳಿಗೆಯಲಿ ಇಂಚರದ ಗಣಿಯೇ

ಯಾವ ಕೈ ಈ ಚೆಲುವು ಬರೆಯಿತೋ ಏನೋ
ಈ ಚೆಲುವಿನಡಿಗಿರುವ ಋತದ ಪರಿಯೇನೊ
ಎಲೆ ಹೂವು ಮರ ಚಿಗುರು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ
ಇದನೆತ್ತಿ ನಿಲಿಸಿದಾ ಬೇರು ಅದೃಶ್ಯ!!!!!

ನೀ ಸಿಗದೆ

ನೀ ಸಿಗದೆ ನಾನೆಂತು ಅರಿವೆನೇ ನನ್ನ
ಸಮೆ ಗೆರೆ ಮಿಂಚದೆ ತಿಳ್ವರೆ ಹೊನ್ನ?

ನೂರಾರು ಕೊಪ್ಪರಿಗೆ ನಿಧಿ ಹುಗಿದು ಗವಿಯು
ಆತ್ಮ ಸೆರೆಯಾಗಿದ್ದು ತಿಳಿಯದಾ ಭವಿಯು
ನಾನೊಂದು ಕಗ್ಗಾಡು ನನ್ನ ನಾ ಅರಿಯೆ
ಬೆಳಕಾಗಿ ಒಳಗಿಳಿದು ದಾರಿಗಳ ತೆರೆಯೆ

ನನ್ನ ಗೂಢಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುವಾ ಹೆಣ್ಣೆ
ಸೋಕಿದಲ್ಲೆಲ್ಲ ರಸ ಮಿಡಿಯುವಂಥ ಹಣ್ಣೆ
ಸಂಗಮಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಹೂ ಗಂಥ ಮಕರಂದ
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತೇ ನನ್ನಂತರಂಗ

ಅಂತರಂಗ ಸ್ವರವ ಮಿಡಿವ ಶ್ರೀರಾಗ
ಕೋಟಿ ಕನಸಿಗೆ ಬಾಳು ನಿನ್ನಿಂದ ಭೋಗ
ನೀ ತೆರೆವ ಪಾತ್ರದಲಿ ನಾ ನಂಬಿ ಹರಿವೆ
ದಕ್ಕಿತೋ ಗುರಿ ಭಾರಿ ನೆರೆವೆ

ಕತ್ತಲೆ ಎನ್ನುವುದು

ಕತ್ತಲೆ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲಿ ಇದೆ?
ಇರುವುದೆಲ್ಲ ಬೆಳಕು,
ರಾತ್ರಿಯೆನುವುದೇ ಬರಿಯ ಭ್ರಮೆ
ಅರಿವ ಕವಿದ ಮುಸುಕು.

ಎಂದೂ ಆರದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ
ಇರುಳೆನುವುದೆ ಇಲ್ಲ,
ಊರಿಯೋ ಆಕೃತಿಯಾದವಗೆ
ನೇರಳೆನುವುದೆ ಸಲ್ಲ.

ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಭ್ರಮಿಸುತ್ತ
ಭೂಮಿಗಾಯ್ತುಇರುಳು,
ಬೆಳಕಿಗೆ ಬೆನ್ನನು ಕೊಟ್ಟಾಗ
ಹುಟ್ಟಿ ಬಂತು ನೆರಳು.

ಭ್ರಮಿಸುವ ವಸ್ತುವಿಗಷ್ಟೆ ಇದೆ
ಕತ್ತಲೆ ರಾತ್ರಿಗಳು,
ಭ್ರಮಿಸದ ಜೀವಕೆ ಎಂದೆಂದೂ
ನಿತ್ಯವಾದ ಹಗಲು….

ನನ್ನ ಮನದಾಳಕ್ಕೆ

ನನ್ನ ಮನದಾಳಕ್ಕೆ ನೀನು ಇಳಿದುದೆ ಚಂದ
ಸುಳಿದಂತೆ ಮಲೆನಾಡ ಗಾಳಿ ಗಂಧ
ಎಳೆಗರಿಕೆ ಮೇಲೇಳುವಂತೆ ಸುಡುನೆಲದಿಂದ
ಸಂಜೆ ಹಣ್ಣಾದಂತೆ ಬಾನ ತುಂಬ

ನೀ ಸುಳಿದ ಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳೆಗೆ ನೆರೆ ಬಂತು
ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗಿತ್ತು ಪೂರ ಇಳೆಗೆ
ಮಣ್ಣು ಹೊನ್ನಾಗಿತ್ತು ಮೌನ ಹೂ ಬಿಡುತಿತ್ತು
ಕಣ್ಣಾಟವಾಡಿತ್ತು ಚಿಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗೆ

ಜೀವ ಎಡ ಜನಿಸಿದ್ದ ಕೋಟಿ ಮಣಿಗಳ ತೊಟ್ಟ
ಸೂತ್ರದಲಿ ಮೂಡಿತ್ತು ದಿವ್ಯಮಾಲೆ
ಕಣ್ಣ ಶಾಪವು ಕಳೆದು ಕಂಗೊಳಿಪ ಶ್ರೀಮೂರ್ತಿ
ತಿಳಿಯಿತೀ ವಿಶ್ವವೇ ನಿನ್ನ ಲೀಲೆ

ಹಾಳೂರಿಗೊಬ್ಬ ಆಳುವ ಒಡೆಯ ಬಂದಂತೆ
ಬೀಳು ಭೂಮಿಯ ಮಳೆಯು ವರಿಸಿದಂತೆ
ಗುಡಿಸಿ ಹಾಕಿದ ಮಾತು ಕವಿತೆಯಲಿ ಹೊಳೆದಂತೆ
ಹನಿಯ ಬದುಕಿಗೆ ಕಡಲ ಹಿರಿಮೆ ತಂದೆ

ಎಂಥ ಬೆರಗಿನಾಟ

ಎಂಥ ಬೆರಗಿನಾಟ
ಬಾಳೆನ್ನುವ ಮಾಟ
ಸವರಿದಷ್ಟೂ ತೀರದಿದೆ
ಬೆಳೆದೇ ಇದೆ ತೋಟ

ಬಂದ ಮೂಲ ತಿಳಿಯದು
ತಲುಪುವಗುರಿ ತೋರದು
ಕತ್ತಲುಗಳ ನಡುವಿನ ಈ
ಬೆಳಕಿನರ್ಥ ಆಗದು

ಮೋಜಿನೊಂದು ಜಾತ್ರೆಯೇ?
ಇರಂತರ ಯಾತ್ರೆಯೇ?
ಬಾಳು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತೆರೆದ
ಹಿರಿ ಅಕ್ಷಯ ಪಾತ್ರೆಯೇ?

ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ ನಲ್ಲ

ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ ನಲ್ಲ ? – ಚಿತ್ತವ
ಚೆಲ್ಲಿ ಹೋದನಲ್ಲ
ಮೊಲ್ಲೆ ವನದಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಗಾಳಿ
ಸಿಳ್ಳು ಹಾಕಿತಲ್ಲ !

ಹರಿಯುವ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ- ಫಕ್ಕನೆ
ಸುಳಿಯು ಮೂಡಿತಲ್ಲೆ
ಜಲ ತುಂಬುವ ಮುಂಚೆ – ಕಟಿಯ
ಕೊಡವೆ ಜಾರಿತಲ್ಲೆ !

ಹಾಗೇ ಇದೆ ಹೊರಗೆ – ಸುತ್ತ
ಹಾಕಿದ ಬಿಗಿ ಬೇಲಿ
ಕಳುವಾದುದು ಹೇಗೆ ಬಾಳೇ
ಗೊನೆಯೆ ಹಿತ್ತಿಲಲ್ಲಿ ?

-ಎನ್ ಎಸ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು

ಕಾಗದದ ದೋಣಿಗಳು

ಕಾಗದದ ದೋಣಿಗಳು ತೇಲಿದರು ಏನಂತೆ
ಮಿನುಗದೇ ಮರಿ ಬೆಳಕು ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ?
ತೆವಳಿದರು ಏನಂತೆ ಕಾಲು ಇಲ್ಲದ ಗಾಳಿ
ಚೆಲ್ಲದೇ ಕಂಪನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ?

ನಾರುತಿಹ ಗೊಬ್ಬರವು ಜೀವರಸವಾಗಿ
ಊರದೇ ಪರಿಮಳವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಲಿ ?
ತಿಂದೆಸೆದ ಓಟೆಯೂ ಮರವಾಗಿ ಹರವಾಗಿ
ವರವಾಗದೇ ಹೇಳು ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ?

ಉಪ್ಪಾದರೂ ಕಡಲು ನೀರ ಒಡಲಲ್ಲಿಟ್ಟು
ಸೀನೀರ ಮೋಡಗಳ ತಾರದೇನು ?
ಸಾಗರಕೆ ಬಿದ್ದ ಜಲ ಕೂಡಿಟ್ಟ ಅನ್ನ ಬಲ,
ಕಾಯುವುದು ಸಮಯದಲಿ ಲೋಕವನ್ನು

ಒಂದೊಂದು ವಸ್ತುವಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಮಾಯೆ
ಒಂದೊಂದಕೂ ಸ್ವಂತ ಧಾಟಿ ನಡಿಗೆ
ಹಗುರಾದ ಬಾಳಿಗೂ ಹಿರಿದಾದ ಧ್ಯೇಯವಿದೆ
ನಗೆಗೀಡು ಏನಿಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ.

-ಎನ್ ಎಸ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು

kaagadada dONigaLu….. kavana saMkalana – bhaava saMgama.
———————————————————–
kaagadada dONigaLu tElidaru EnaMte
minugadE mari beLaku maDilinalli ?
tevaLidaru EnaMte kaalu illada gaaLi
celladE kaMpannu daariyalli ?

naarutiha gobbaravu jIvarasavaagi
UradE parimaLava malligeyali ?
tiMdeseda OTeyU maravaagi haravaagi
varavaagadE hELu haNNinalli ?

uppaadarU kaDalu nIra oDalalliTTu
sInIra mODagaLa taaradEnu ?
saagarake bidda jala kUDiTTa anna bala,
kaayuvudu samayadali lOkavannu

oMdoMdu vastuvigU oMdoMdu maaye
oMdoMdakU swaMta dhaaTi naDige
haguraada baaLigU hiridaada dhyEyavide
nagegIDu Enilla sRuShTiyoLage.

-en es lakShmInaaraayaNa bhaTTaru

ಕೆಸರಲಿ ಕಾಯುವ

ಕೆಸರಲಿ ಕಾಯುವ ಕಮಲದ ಕೆನ್ನೆಗೆ
ಬಾನಿನ ಹನಿಮುತ್ತು
ಮಿಸುಕಲು ಬಾರದ ಬೆಟ್ಟದ ನೆತ್ತಿಗು
ಹೂಬಿಸಿಲಿನ ಸುತ್ತು

ಬಿರಿಯಲು ಕಾದಿಹ ಮೊಗ್ಗಿನ ಬದಿಗೇ
ದುಂಬಿಯ ದನಿ ಹೊರಳು
ಕಾಯಿಯ ನೆತ್ತಿಯ ತಾಯಿಯ ಹಾಗೆ
ಕಾಯುವ ಎಲೆ ನೆರಳು

ಕಾಡಿನ ಮಡಿಲಲಿ ಸಾವಿರ ಜೀವ
ಎಲ್ಲಕು ಆಹಾರ
ಯಾರೂ ಹಣಿಕದ ಜಾಗದಲಿದ್ದರು
ಅವಕೂ ಸಿಂಗಾರ

ನನಗೂ ನಿನಗೂ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿದೆ
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮರ್ಮ ?
ನೀರಿಗು ಗಾಳಿಗು ಬಾನಿಗು
ಉಸಿರಾಗಿಹ ಧರ್ಮ ?

-ಎನ್ ಎಸ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು

kesarali kaayuva kamalada kennege…kavana saMkalana-bhaava saMgama.
———————————————————————
kesarali kaayuva kamalada kennege
baanina hanimuttu
misukalu baarada beTTada nettigu
hUbisilina suttu

biriyalu kaadiha moggina badigE
duMbiya dani horaLu
kaayiya nettiya taayiya haage
kaayuva ele neraLu

kaaDina maDilali saavira jIva
ellaku aahaara
yaarU haNikada jaagadaliddaru
avakU siMgaara

nanagU ninagU EnO gottide
I sRuShTiya marma ?
nIrigu gaaLigu baanigu
usiraagiha dharma ?

-en es lakShmInaaraayaNa bhaTTaru

ಬಾನಿನ ಹಣೆಯಲಿ

ಬಾನಿನ ಹಣೆಯಲಿ ಕುಂಕುಮಬಿಂದು
ಚಂದಿರ ಎಂಬಂತೆ
ಕಡಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದೆ ಗಾನ
ತೆರೆಸಾಲೆನುವಂತೆ

ಕಾಡಿಗೆ ಕಾಡೇ ಹಾಡಲು ಹಿಗ್ಗಿಗೆ
ಹಕ್ಕಿಯ ದನಿಯಾಗಿ
ಕೇಳಿವೆ ಆಲಿಸಿ ಸುತ್ತ ಮರಗಳು
ಕಿವಿಗಳೆ ಎಲೆಯಾಗಿ

ಸ್ವರ್ಗವು ಸುರಿಸಲು ಸಂತಸ ಬಾಷ್ಪದ
ಹನಿಗಳೆ ಮಳೆಯಾಗಿ
ಸ್ಮರಿಸಿದೆ ಈ ನೆಲ ಹಸಿರಿನ ರೂಪದ
ರೋಮಾಂಚನ ತಾಳಿ

ವಿಶ್ವದ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ರೂಪಕವಾಗಿವೆ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾವ್ಯದಲಿ
ಕಣ್ಣನು ಉಜ್ಜಿ ನೋಡಲು ಕಾಣುವ
ಕವಿಯೇ ಅದರಲ್ಲಿ.

-ಎನ್ ಎಸ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು.

baanina haNeyali kuMkumabiMdu…..kavana saMkalana – bhaava saMgama.
———————————————————————
baanina haNeyali kuMkumabiMdu
chaMdira eMbaMte
kaDalina mEle haraDide gaana
teresaalenuvaMte

kaaDige kaaDE haaDalu higgige
hakkiya daniyaagi
kELive aalisi sutta maragaLu
kivigaLe eleyaagi

swargavu surisalu saMtasa baaShpada
hanigaLe maLeyaagi
smariside I nela hasirina rUpada
rOmaaMcana taaLi

vishwada kriyegaLu rUpakavaagive
sRuShTiya kaavyadali
kaNNanu ujji nODalu kaaNuva
kaviyE adaralli.

-en es lakShmInaaraayaNa bhaTTaru.